ไม่รู้ว่ามันบังเอิญหรือไร ที่เราได้พบกันอีกครั้ง

แต่สิ่งที่ในใจคิด กลับพูดไม่ออก

ไม่คิดว่าจะมีประโยชน์อะไรอีก ที่ต่างจะต้องหันหลังให้ความจริงที่เป็นอยู่ 

ซึ่งเราต่างก็รู้แต่ก็ยังหันหลังให้มัน

ความร้สึกดีๆ ที่ยังคงมีอยู่ กลับเหลือเพียงแค่ความไม่เข้าใจกัน

เป็นเพราะเพียงแค่เรารักกัน แต่เราไม่สามารถครอบครองมัน

เรารักกันเป็นสิ่งที่ผิดตั้งแต่เริ่มต้น จนถึงวันนี้ก็ยังคงเป็นอย่างนั้นอยู่ 

ถึงอยู่ไปเราสองคนก็จะมีแต่ความปวดใจ 

เราคงจะเพียงพอกับสถานะภาพที่ไม่ถูกต้องกลับไปยืนในที่ๆ เราต่างต้องยืน

แม้ว่ามันจะแสนเจ็บปวดเท่าไร เราก็ต้องเผชิญกับมัน เพราะมันคือความจริง

ฝันดีที่แสนสวยได้จบลงไปแล้ว ถึงเวลาที่ต้องตื่นแล้ว

รักเขาให้มากๆ ให้เท่ากับที่เขาดีต่อเธอ

อย่าสนใจคนอย่างฉันอีก ฉันเป็นเพียงคนที่ผ่านมาแล้วก็จะผ่านไป

เป็นเพียงแค่คนที่ผ่านมาให้เธอหายเหงา

อย่าเสียเวลากับฉันอีกเลย รังแต่จะสร้างความวุ่นวายใจให้เธอ 

ฉันเสียใจ...ที่ฉันไม่ใช่คนที่เธอเลือก...